Het onverwachte duwtje

Soms gebeurt er iets in je leven waardoor je ineens in beweging komt. Iets of iemand zet je aan het denken, of duwt je zacht of juist met kracht uit een situatie waarin je al te lang vastzat. Je had het zelf misschien niet gedaan. Of nog niet. Maar achteraf blijkt het precies te zijn wat je nodig had.

Misschien zit je in een liefdeloos huwelijk. Je weet dat het niet meer werkt, maar je blijft. Omdat het vertrouwd is, of omdat je bang bent voor het onbekende. En dan gebeurt het onverwachte, je wordt verliefd op iemand anders. Wat begint als verwarring, eindigt als bevrijding. Je durft te kiezen. En achteraf zie je, dit was geen einde, dit was een begin.

Of je laat een plek achter waarvan je dacht dat je er klaar mee was. Totdat een keuze of juist een omweg je doet beseffen dat je er misschien nog niet klaar mee was.

Of je zit al jaren op dezelfde werkplek. Het is oké, maar ergens voel je al een tijd dat het niet meer klopt. Je groeit er niet meer van. En dan ineens is daar dat ene gesprek, die onverwachte kans, of zelfs een reorganisatie die je dwingt om opnieuw na te denken. Wat wil ik echt? En voor je het weet, zit je op een plek waar je weer tot leven komt. Waar je energie voelt in plaats van leegloop.

Laatst hoorde ik Anja op TV vertellen (die leuke oudere dame met die krullen die meedeed aan B&B Vol Liefde) dat ze misschien niet de liefde van haar leven had gevonden, maar wel een nieuwe waardering voor haar eigen leven. En dat is misschien nog wel waardevoller.

Deze thema’s, het onverwachte duwtje, de mens die iets in gang zet, de wending die achteraf een cadeau blijkt te zijn, komen terug in mijn boeken. Met name in deel 2, dat volgend jaar mei uitkomt.

Het fascineert me, hoe je soms pas achteraf begrijpt waarom iets moest gebeuren.

Herken jij dat ook? Dat iemand of iets je net het zetje gaf dat je nodig had? Zonder dat je het op dat moment zelf doorhad?